Autizam je ”ekstremno osamljivanje i samoizolacija kao i povlačenje od socijalnih kontakata tijekom vrlo ranog razvoja, opsesivna potreba za nepromjenjivošću okoline i dnevne rutine, preokupacija predmetima koji se koriste na neobičan ili nefunkcionalan način, rituali i stereotipno ponašanje, npr. njihanje, otpor prema učenju novog, teško oštećenje govora kod nekih do mutizma a kod drugih do razine bizarnog nefunkcionalnog govora, koji uključuje: eholaliju, perservaciju, stereotipni ili metaforički govor i neadekvatnu upotrebu zamjenica.” opširnije...
POREMEĆAJI IZ AUTISTIČNOG SPEKTRA (AUTISTIC SPECTRUM DISORDERS - ASD) su niz kliničkih slika s dominantnim simptomima poremećaja socijalne interakcije i komunikacije, jezika, govora i mašte, senzornih odgovora, ponavljajućih stereotipnih radnji i posebnih vještina, u različitom intenzitetu - od slabih do naglašenih simptoma. Intelektualno funkcioniranje nije dijagnostički kriterij.
epilepsija u oko 25 – 30% slučajeva s karakterističnom dobi pojavnosti u ranoj adolescenciji (rizik pojavnosti nije čvrsto vezan uz IQ), raznih tipova (grand mal, petit mal, nespecifične atake), izolirane atake ponekad kao posljedica psihofarmaka.
metabolički poremećaji: preosjetljivost na gluten i /ili kazein (do 50% ispitanika), nakupljanje žive u organizmu, povišena razina serotonina u 1/3 ispitanika,
poremećaji spavanja i hranjenja,
problemi mentalnog zdravlja: anksioznost, razvojni emocionalni deficiti, afektivni poremećaji, psihoze (depresija) itd.
- poremećaji interakcije su najvažniji dijagnostički kriterij:
znatno oštećenje neverbalnih načina ponašanja (pogled oči u oči, izraz lica, držanje tijela i geste kojima se uspostavljaju socijalne interakcije);
neuspjeh da se razvije odnos s vršnjacima primjeren razvojnoj razini;
izrazito smanjena sposobnost izražavanja ugode zbog radosti drugih (nema spontane podjele uživanja, interesa i postignuća s drugima), nije razvijena empatija;
nema socijalnog i emocionalnog reciprociteta.
- niska razina socijalne interakcije može biti posljedica niskog intelektualnog i adaptacijskog funkcioniranja, a ne samo autizma.
DISHARMONIJA RAZVOJA između pojedinih razvojnih područja i unutar svakog razvojnog područja (motorika, percepcija, spoznaja, emotivno-socijalni razvoj).
MOTORIKA
problemi anticipacije i motoričke organizacije pokreta.
strahovi od pojedinih oblika kretanja i / ili neosjetljivost za opasnost.
dugotrajno povišeni ili sniženi tonus mišića (vezano uz psihički status, poremećaj senzoričke integracije i psihofarmake).
izrazit nemir na mikro i makro planu (češći u djetinjstvu) rezultira motoričkom autostimulacijom ili motoričkim pražnjenjem psihičkog nemira kroz neprestalno kretanje, stereotipna i bizarna ponašanja.
neurološki ispadi i poremećaji motorike vezani uz druga dodatna oštećenja CNS-a, epilepsiju i psihofarmake.
sklonost pasivnostiu odrasloj dobi uz dugotrajnu primjenu psihofarmaka i nedovoljnu primjerenu stimulaciju može rezultirati degenerativnim oštećenjima lokomotornog sustava (kifoza, skolioza, spuštena stopala, artroze i sl.).
